دیوان منوچهری دامغانی

20. تهران؛ مجلس؛ شماره نسخه: 1074 در حدود دو هزار و پانصد بیت است؛ خط: نستعلیق خوب، کا: محمد ابراهیم منعم تخلص شیرازی، تا: نیمه دوم قرن 13، برای تقدیم به امیرزاده حاکم فارس در هنگام ورود وی و در آخر قصیده‌ای در مدح امیر نامبرده از خود کاتب موجود است؛ با دو سرلوح بسیار زیبا، مجدول مذهب، در کنار برخی از برگ‌ها ترجمه لغات مشکله را همین نویسنده نگاشته؛ کاغذ: فرنگی، جلد: تیماج، 135گ، 12سطر، اندازه: 11×17سم [ف: 3 - 315]