دیوان ملاحسن جانی هروی

4. تهران؛ مجلس؛ شماره نسخه: 13436/1 آغاز: عین اعیان را سراسر مو به مو ×× چون شکافیدم ندیدم غیر هو / مطلق اندر پرده اعیان خزید ×× چهره خود را نقاب از خود کشید؛ انجام: اصل ذات لم یلد لم یولد است ×× فرع مأوای همه نیک و بد است / اصل باقی و مدام و سرمدی ×× فرع فانی و زوال و منتفی خط: نستعلیق، بی‌کا، بی‌تا؛ مجدول محرر شنگرف و لاجوردی؛ جلد: تیماج قهوه‌ای، 117گ (1پ-117)، 6 سطر، اندازه: 8×13سم [ف: 36 - 368]