دیوان مقبل اصفهانی

6. قم؛ گلپایگانی؛ شماره نسخه: 3725-19/55 آغاز: محرم آمد و تجدید شد عزای حسین ×× رسید موسم طوفان کربلای حسین / جهان به تعزیت او نکرد کوتاهی ×× کشیده ای الف داغ ماه تا ماهی؛ انجام: چه می‌کنی که بپرسی زمن گناه مرا ×× پی چه می‌طلبی نامه سیاه مرا / بگزار من و در کوثر شراب انداز ×× که گفته اند نکوئی کن و در آب انداز بخش اشعار داستان عاشورا می‌باشد؛ خط: نستعلیق، کا: محمد جواد بن عبدالباقی، تا: پنج‌شنبه 3 ربیع الثانی 1290ق؛ مهر: «ابراهیم» (بیضی)؛ جلد: تیماج مشکی، 88گ، 15 سطر، اندازه: 17×23سم [ف: 4 - 1942]