دیوان محوی همدانی

تهران؛ دائرة المعارف؛ شماره نسخه: 131/5-عکسی آغاز: حمد بی حد و ثنای بی عد معبودی را سزاست که زبان مخلوقات به ذکر او گویاست ... چون سیدنا و مولانا سید السادات و منبع السعادات؛ انجام: در خانقه آسوده نشینی اما / برخیز که این هوا [...] دت نکند. اصل نسخه: همان نسخه بالا؛ افتادگی: انجام؛ 2گ (47ر-48پ) [عکسی ف: 2 - 134]