دیوان محزونه

تبریز؛ ملی؛ شماره نسخه: 2890 آغاز: از این بند بلا برهان مرا ایخالق یکتا ×× بهر جائی توئی فریاد رس در روز سختیها؛ انجام: بسوخت کون و مکان از کلام محزونه ×× ز بس حلاوت وحدت که در کلام منست مشخصات شاعر به دست نیامد، ظاهراً خوشنویس بوده گاه محزون و گاهی محزونه تخلص می‌کرده زیرا در نسخه حاضر همین رویه مراعات گردیده است؛ خط: نستعلیق شکسته، کاتب = مؤلف، بی‌تا؛ افتادگی: وسط؛ کاغذ: فرنگی، جلد: چرمی نرم، 59گ، 9 سطر، اندازه: 10/5×17سم [ف: 2 - 655]