دیوان گیتی

تهران؛ ادبیات؛ شماره نسخه: 47/1 ـ ب آغاز: در کوی و فا هر که چوما خانه بگیرد ×× دست از دل و جان گیرد جانانه بگیرد؛ انجام: همه بودند در آن جلوه اول ز چه باب ×× قرعه بر نام بو ای گیتی دیوانه زدند غزل‌های گیتی شاعر است؛ خط: نستعلیق، کا: مصطفی، تا: یک‌شنبه 25 شوال 134 (=1304ق)؛ سپس ترجیع‌بندی است بدینگونه: آغاز: «دوش بدم از جفای چرخ ستمکار ×× خون چو شفق جاریم زدیده خونبار»، انجام: «هماره باد عدویش چو سر نگون ز ندم ×× همشه باد خلیلش چو سر گران ز مدام» (17پ- 22پ) و این هم باید از گیتی باشدش 2 انشائی است ناقص بدین گونه: آغاز: «ناظم العوالم بدیع المناظم احتبس الهواء و احترس العماء ... ناظمیکه بی مقیاس قیاس و مقیاس بی اقتباس»، انجام: «واحدیت افعال و ما تحتها من الكثرات» (40ر-49پ)؛ کاغذ: فرنگی، جلد: مقوا، 49گ، 20 سطر (10/5×22)، اندازه: 20×32سم [ف: 1 - 270]