شناسنامه کالبدشناسی نسخه خطی
پیوند کوتاه:
/m/147464
نشانهای نسخهشناسی و کالبدشناسی
اصل نسخه (دستخط مؤلف)
—
حواشی به خط مؤلف
—
تذهیب و سرلوح
—
نگاره و نقاشی
—
تصحیحشده (مصحح)
—
دارای حواشی (محشی)
—
سطور مجدول (جدولبندی)
—
دارای رکابه (پایصفحه)
—
مقابله و بلاغ
—
چاپ عکسی / فاکسیمیله
—
مشخصات کاتب و تاریخ کتابت
- تاریخ کتابت:
- 860ق، این تاریخ در آخر نسخه به چشم میخورد ولی باید بررسی شود. چون شاعر در قرن یازدهم زندگی میکرده، مگر اینکه معتقد شویم که این دیوان متعلق به سید منصور از آل کمونه غیر از سید منصور مذکور است، بعد از پایان دیوان در چند برگ مطالب متفرقه تحریر شده که تاریخ تحریر این بخش سال 1166 است (860 هـ.ق)
- محل کتابت:
- نامشخص
- ردیف ثبت در مأخذ:
- ردیف 1 (در فنخا)
ویژگیهای مادی و ظاهری نسخه
- نوع و اقلام خط:
- نسخ
- تعداد برگ و سطر:
- 85 برگ • 17 سطر
- ابعاد و اندازه (سانتیمتر):
- 14×21سم
- کاغذ و جلد:
- کاغذ نامشخص • جلد نامشخص
آغاز نسخه
« الحمدلله رب العالمین المعروف بابداء الدلایل و البرهان ... اما بعد فقد یقول ... وله ايضا فى منقبه امیرالمومنین (ع): اذا بداجيش الشباب و انثنی ×× فلقص قد اذوا و عض و انثنی »
انجام نسخه
« و بعدها تترى على سادة ×× لولاهم الاعمال لم تنفع
دیوان اشعار شاعر است که در مدایح ائمه (ع) سروده است. قبل از آن دو صفحه مقدمه نثر به عربی به عنوان دیباچه دیوان تحریر شده »
فنخا
مشخصات مأخذ و استناد فهرستنگاری:
فهرستگان نسخههای خطی ایران (فنخا)، به کوشش مصطفی درایتی، تهران، سازمان اسناد و کتابخانه ملی جمهوری اسلامی ایران.
جلد 15 • صفحه 760 • ردیف 1
متن فنخا (مأخذ نسخه خطی):
تبریز؛ خادم حسینی؛ شماره نسخه: 60
آغاز: الحمدلله رب العالمین المعروف بابداء الدلایل و البرهان ... اما بعد فقد یقول ... وله ايضا فى منقبه امیرالمومنین (ع): اذا بداجيش الشباب و انثنی ×× فلقص قد اذوا و عض و انثنی؛ انجام: و بعدها تترى على سادة ×× لولاهم الاعمال لم تنفع
دیوان اشعار شاعر است که در مدایح ائمه (ع) سروده است. قبل از آن دو صفحه مقدمه نثر به عربی به عنوان دیباچه دیوان تحریر شده؛ خط: نسخ، کا: حاجی علی نقی قرطاسی اصفهانی بن شجاع الدین ساوجی، تا: 860ق، این تاریخ در آخر نسخه به چشم میخورد ولی باید بررسی شود. چون شاعر در قرن یازدهم زندگی میکرده، مگر اینکه معتقد شویم که این دیوان متعلق به سید منصور از آل کمونه غیر از سید منصور مذکور است، بعد از پایان دیوان در چند برگ مطالب متفرقه تحریر شده که تاریخ تحریر این بخش سال 1166 است؛ 85گ، 17 سطر، اندازه: 14×21سم [اوراق عتیق: 1 - 99]