دیوان کمال خجندی

56. تهران؛ مجلس؛ شماره نسخه: 8172/15 آغاز: دلبر نازک دل من هر زمان رنجد ز من ×× گر لبش گویم بجان ماند، بجان رنجد ز من؛ انجام: درد سر کم ده بناله آن سگ کو را کمال ×× گر نمی‌خواهی که یار مهربان رنجد ز من اشعاری با تخلص کمال؛ خط: نستعلیق تحریری، بی‌کا، بی‌تا؛ خط ماوراء النهری، مجدول، راسته و چلیپا؛ کاغذ: بسیار نازک کدر، جلد: مقوایی با روکش تیماج، 5گ (31ر-32ر و 39پ-40پ و44پ-45ر)، اندازه: 12/9×19/8سم [ف: 27/1 - 405]