دیوان قضائی یزدی

2. تهران؛ ملی؛ شماره نسخه: 1456 آغاز: بسمله، بنام آنکه ز دربانی علو و علا ×× نه منتها بدرش راه جسته نه مبدا (كذا فی النسخة)؛ انجام: عشق وی و حسن تو پاینده باد ×× رأی وی و رای تو تابنده باد. شامل: قصاید مرتب شده بر حسب ترتیب الفبایی آخر قوای از الف تا «یاء»، غزلیات آن هم مرتب شده بر حسب ترتیب تهجی آخر قوافی از الف تا یاء، قطعات و رباعیات و مثنوی؛ خط: نستعلیق، بی‌کا، تا: قرن 13؛ با سرلوحه مذهب، مجدول، در ابتدای نسخه یادداشتی است بدین عبارت: «هو الله تعالى شأنه العزيز، ديوان مولانا قضایی یزدی مدت دو سال بود که در خدمت حضرت شیخ المشايخ شیخ محمد حسن بود که الحق مطاعی لازم الاطاعه است. در شب شنبه نهم شهر ذیقعده الحرام که با اردوی کیوان شکوه شهر ری وارد دارالمؤمنین کاشان شده بودیم و در خانه ایشان مهمان بودیم، خود یادآور شدند که نزد من است و التفات فرمودند به تاریخ شهر مزبور سنه 1267 قلمی شد». گویا این نسخه در دست کسی بوده که او این نسخه را با نسخه‌ای دیگر از دیوان قضایی مقابله کرده و موارد اختلاف را ثبت کرده است؛ کاغذ: فرنگی، جلد: تیماج ماشی، 111گ، 10 سطر (9×5)، اندازه: 9/5×14/5سم [ف: 3 - 515]