دیوان فیاض لاهیجی

8. تهران؛ دائرة المعارف؛ شماره نسخه: 1849/1 آغاز: کمال الدین ملا عبدالرزاق کاشانی: زین هفت خوان که پایه آن بر پس فناست ×× در شش جهت به هر چه نظر می کنی خطا است؛ انجام: آخر او را چون حضوری می رسد ×× از می وصلش سروری می رسد دارای چند «قصیده» روی هم حدود 520 بیت. «رواج ملت و دین میرزا حبیب الله ×× که هست درش کحل دیده تعظیم»، «لغز از کلام ناصرخسرو علوی» (یکی خانه کردن بس خوب و دلبر). «تفسیر لغز از گفته میرزا احمد ادیب کاشانی» (: بیان لغز بشنو از مرد دانا) «و له قصیده ...» (ساقی بیار باده که طراح روزگار) «در مدح شاه اولیا علی (ع)» (: دل مبند اندر جهان ای جان اگر دانا ستی)، در مدح حضرت رضا (ع) (: بیا ای طایر دولت بیاور مژده جانان)، «از شاهنامه ... و نریمان» (چنین است آیین گردان سپهر) و قطعه های «در مذمت طمع ...»، «در مذمت حرص»، «در نیکی نام»؛ خط: نستعلیق خوش، کا: حسن بن احمد حسینی قاسانی، تا: 1271ق؛ افتادگی: انجام؛ اهدایی: دکتر صادق کیا؛ 33گ(1ر- 33پ) [ف: 3 - 144]