دیوان فروغی بسطامی

3. مشهد؛ شیخ علی حیدر؛ شماره نسخه: 1060/2 آغاز: فروغی فروغ گوهر فصاحت پرتو اختر بلاغت روان معنی برهان؛ انجام: شاهد حال جلال اندر فراق آن جمال ×× اشک چشم و رنگ رخسار است گوئی نیست هست دیوانی است که کاتب آن را از اشعار متفرقه شاعر جمع‌آوری کرده. مقداری اشعار مربوط به عشق و مقداری هم در مدح ناصرالدین شاه است. در ابتدا مقدمه‌ای درباره کیفیت جمع آوری اشعار او نوشته شده؛ خط: نستعلیق، کا: محمد زکی بن محمد علی تویسرکانی، تا: چهارشنبه 29 شعبان 1282ق؛ مهر: «غلام» (بیضی)؛ 97گ (93پ-189ر)، 12 سطر، اندازه: 14/5×22سم [مؤید: 3-68]