دیوان فرقتی کاشانی

6. تبریز؛ ملی؛ شماره نسخه: 2802ر3 آغاز: بسمله. دگر ز لاله نو رسته دامن کهسار ×× چو مادریست که فرزند پرورد بکنار / بجای آب مگر باده خورده است زمین ×× که رازهای دل خویش میکند اظهار / امیر ملک ولایت علی عالی قدر ×× که هست خاک درش نوردیده احرار؛ انجام: گلی هرگز نچیند چشم عاشق از گلستانی ×× که دامان نگاهش را نگیرد خار مژگانی / این خانه که هست قبله اهل نماز ×× باشد بسرش خیل ملک در پرواز / ارباب نماز را بهشتست از آن ×× تاریخش شد بهشت اهل نماز سنه 1243 یا 1263 تمت بالخیر دیوان شعری است بدون ترتیب حروف تهجی و به سبک قدیم؛ خط: نسخ تعلیق، بی‌کا، تا: 1263ق؛ کاغذ: فرنگی، جلد: چرمی تریاکی، 30گ، 16-17 سطر، اندازه: 12×19سم [ف: 1 - 67]