دیوان فخر الادباء

3. تهران؛ مجلس؛ شماره نسخه: 13440/2 آغاز: شاه کهن شد مقیم کاخ جنان را ×× کاه کیان شد مقام شاه جوان را / پیر و جوان خسرو وی به بخت موافق ×× لیک مخالف به تخت سیرت و سان را؛ انجام: تنها نه در خور بزم را، هم رزم را هم بزم را ×× در رزم معرکه در بزم شور انجمن / در صف ایوان همی ساغر زن و پیمانه ده ×× در پهنه میدان همی اسب افکن و دوشمن شکن بخشی از قصاید شاعر است که در مدح فتحعلی شاه قاجار سروده است. در آن می‌گوید: شد عهد ابوالفتح فتحعلی شه ×× که فتح مجسم بود روز کین را، شاعر در اشعار خود به هیئت تخلص می‌کند؛ خط: نستعلیق، بی‌کا، تا: شنبه 8 شوال 1290ق، برای عبدالحسین میرزا؛ در آغاز رساله نوشته شده که این رساله به خط ملک الشعرای بهار است؛ جلد: تیماج زیتونی، 22گ (61پ- 82پ)، 14 سطر [ف: 36 - 374]