دیوان فانی

2. قم؛ مرکز احیاء؛ شماره نسخه: 321 آغاز: اول هر صفحه بنگاردش زیبا ×× از صفت کردگار حی توانا / حی قدیمی که بوده است و نبود است ×× عالم اکوان نه زشت بود و نه زیبا حدود شش هزار بیت قصیده و غزل و مثنوی و مخمس و مسدس و رباعی، بیشتر قصاید در مدایح و مراثی معصومین علیهم السلام و گروهی از علما و بزرگان، بترتیب حروف قوافی تنظیم شده است مگر چند برگ آخر نسخه. مواد تاریخی (1324-1330) در این دیوان نیز آمده است؛ خط: نسخ خوب، بی‌کا، بی‌تا، گویا به خط نستعلیق سراینده؛ بیشتر صفحه‌ها چلیپاست، با یادداشت کاظم رضوی به تاریخ 13 جمادی الثانی 1337، در پایان نسخه یادداشتی از طباطبائی به تاریخ یک‌شنبه 18 شهر صیام 1338 پس از آن ترجمه ناتمام قصیده‌ای رائیه در رثا؛ جلد: مقوایی، 74گ، اندازه: 21×33/5سم [ف: 1 - 427]