دیوان فاطمه فراهانی

تهران؛ دانشگاه؛ شماره نسخه: 5982 آغاز: باغ بر لاله و ریاحین شد ×× بوستان پر ز در و نسرین شد؛ انجام: داد من ده که گر نبخشی داد ×× بر ندارم زخاک پایت سر نزدیک به دو هزار بیت است. قصیده است در ستایش صاحب الامر و مظفر الدین شاه و تظلم زد او؛ خط: نستعلیق، بی‌کا، تا: قرن 14؛ از روی نسخه شعرهای او که نزد برادرش بصیر العدالة بوده است، شعرهای دیگر او نزد شوهرش میرزا سید محمود خان فتاحی منشی نظمیه بوده است؛ کاغذ: فرنگی، جلد: مقوا، 12گ، 20 سطر (11×18)، اندازه: 18×22/5سم [ف: 16 - 173]