دیوان عنقای طالقانی

2. تهران؛ دانشگاه؛ شماره نسخه: 4761/3 آغاز: چون نیک نظر کردم اندر همه اشیاء ×× در جمله تویی پنهان و از جمله تویی پیدا؛ انجام: عاشق ز امید و بیم وارسته بود ×× از هر چه بجز نگار دلخسته بود / از نیستی هست نما خواسته چون ×× با یار همی بوصل بنشسته بود. غزل‌های آقامیرزا ابوالفضل عنقای زواره‌ای است به ترتیب تهجی با تخلص عنقا با یک رباعی؛ خط: نستعلیق، کا: شکرالله بن میرزا محمد باقر طباطبایی، تا: 1296ق؛ کاغذ: فرنگی، جلد: پارچه، 20ص (126-145)، 12 سطر (8×12)، اندازه: 10×17سم [ف: 14 - 3808]