دیوان عنقای طالقانی

1. تهران؛ دانشگاه؛ شماره نسخه: 13-عنقا غزل است و رباعی نزدیک به 1718 بیت، دارای 194 غزل و 83 رباعی. اینک نمونه ای از آن: غزل: «عشق را خیمه چو در کلبه ویرانه زدند ×× بوسه بر خاک درش مردم فرزانه زدند / آب و خاکی که از آن خشت سرای حق شد ×× جان و دل بود و باستادی جانانه زدند / شاه و درویش گدای در عشقند ولیک ×× کوس درویش بر این کنگره شاهانه زدند / این هم از همت پیر است که بی پا و سران ×× سر پا بر سر هستی همه مردانه زدند / در میخانه عشق است بر آن رندان باز ×× که بشب بر در دل حلقه مستانه زدند / آشناپای به میخانه نهاد از سر صدق ×× دست بر سینه پر کینه بیگانه زدند / گوی تسلیم به چوگان ارادت عشاق ×× از سر صدق و صفا وز ره رندانه زدند / صافی بزم علی بود به میخانه عشق ×× کز صفا درد کشان صاف ز پیمانه زدند / تخت ازو تاج ازو خرقه ازو ملک از اوست ×× سکه اوست که بر عاقل و دیوانه زدند / یافت عنقا دو پر از فر مدیح شه عشق ×× تا که در قاف قبولش ز کرم لانه زدند»؛ خط: نستعلیق، کاتب = مؤلف، بی‌تا؛ 210ص، قطع: خشتی [نشریه: 5 - 752]