دیوان عمروآبادی

قم؛ مرعشی؛ شماره نسخه: 14674/1 آغاز: دل بود گنجینه اسرار حق ×× مخزن عرفان جهل است شبق / لشکرش چشم است گوش پا دست ×× هر چه می‌خواهی در این گنجینه هست؛ انجام: شاهدا عمر خود مکن باطل ×× همچه این نمره بی شماره حساب دیوان شعری است، شامل قصاید، غزلیات و مثنویات شاعر، وی که «شاهد» تخلص می‌کرده اشعار خود را بیشتر در مدح ائمه اطهار (ع) و مثنوی حکایت بولوهر و یوزاسف سروده است، با افزودگی‌هایی به نثر در برخی از برگها از جمله تذکرة الغافلین مولف؛ خط: نستعلیق، کاتب = مؤلف، تا: حدود قرن 14؛ کاغذ: فرنگی، 176گ (1ر-176ر)، 16 سطر، اندازه: 10/5×18سم [ف: 37 - 160]