دیوان عرفی شیرازی

77. مشهد؛ رضوی؛ شماره نسخه: 10468 آغاز: حمدیکه از نهایت شایستگی منزه از شایبه تعین و تخصیص آمده؛ انجام: ریش فزون کن غم بیهوده چند ×× کم ززنی خود نتوان بود چند مشتمل است بر: 1. رساله نفسیه (بعد از صفحه اول آن تا خطاب چهارم از نسخه سقط شده است.)، 2. اشعار (غزلیات، قصاید، مقطعات، ترکیب‌بند، ترجیع‌بند رباعیات، مثنویات)؛ خط: نستعلیق هندی، بی‌کا، تا: 24 رمضان 1079ق؛ مجدول؛ کاغذ: نخودی، جلد: مشمع پارچه‌ای مشکی، 299گ، 16 سطر، اندازه: 11×20سم [ف: 9 - 148]