دیوان عاشق اصفهانی

48. تهران؛ سلطنتی؛ شماره نسخه: 427 آغاز: برابر1؛ انجام: با آنکه بود با همه کس یاری تو ×× کس نیست که باشد پی غمخواری تو / ای دل که بسی کشیده بیماری تو ×× تا چند بگوش من رسد زاری تو. چون منظور نظر مهر اثر و مرکوز خاطر مرحمت گستر نواب مستطاب ... الملقب بظل السلطان علی شاه بمقتضای سلامت طبع موزون ... این نسخه بدیعه ... بنظر اصلاح و عنایت در آن نگرند انا العبد الاقل الاحوج بعنایت ربه الباری ابن محمد حسن محمد الخوانساری و کتیبه و رقمته فی شهر شوال المکرم من شهور سنه 1239. مشتمل است بر: قصاید، غزلیات به ترتیب حروف قوافی و مردف، مخمسات و رباعیات؛ خط: نستعلیق جلی، کا: محمد بن محمد حسن خوانساری، تا: 1239ق؛ به دستور (علیشاه) ظل السلطان قاجار؛ پشت صفحه اول: طرح صورت یک زن جوان به قلم ناصر الدین شاه قاجار که سجع مهر مشار الیه در ذیل آن است 1274؛ مجدول، یک سرلوح مذهب؛ مهر: حسین بن هدایت الله، محمد رضا الحسینی، مشیر السلطنه 1322؛ کاغذ: ترمه شکری، جلد: مقوای روغنی بوم قهوه‌ای، 560ص، 17 سطر، اندازه: 15×25/5سم [ف: 4 - 764]