دیوان عاشق

تهران؛ مجلس؛ شماره نسخه: 16242 آغاز: بسمله، حمدله، اما بعد چنین گوید مصنف این کتاب ... شکر میکنم خداوندی را که دریای کرمش مواج؛ انجام: ندانم حسین جان که اشعار عاشق ×× شده رانده از تو و یا گشته مقبل اشعاری است اغلب در قالب ترکیب‌بند و غزل در شرح واقعه کربلا و مراثی اهل بیت ابا عبدالله الحسین (ع)، با دیباچه‌ای به نثر در حمد و مناجات و ستایش معصومین (ع)، با تخلص «عاشق»؛ خط: نستعلیق تحریری، بی‌کا، بی‌تا، شاید به خط شاعر؛ کاغذ: نخودی، جلد: تیماج قهوه‌ای، 250ص، 18 سطر، اندازه: 13×20سم [ف: 45 - 106]