دیوان شعاعی قاجار

5. قم؛ دارالحدیث؛ شماره نسخه: 32/9 آغاز: آن که مسند افکند بر روزی ×× مسکون است گویی نیست هست / ای پسر کمتر نصیحت کن مرد ×× جنون است گویی نیست هست؛ انجام: شکر که دارم کنون دست در آغوش دست چاره بیچارگان کرد چنین چاره ساز ×× خواست شعاعی تو را حاجب او شد رو کرد مرا دادگر از دو جهان بی نیاز خط: نستعلیق، بی‌کا، بی‌تا؛ افتادگی: آغاز و وسط و انجام؛ 15گ (75ر-89)، 11سطر [ف: - 148]