دیوان سلمان ساوجی

64. تهران؛ سلطنتی؛ شماره نسخه: 334 آغاز: بسمله. رفتند رفیقان و رسیدند به منزل ×× در خواب غروری تو هنوز ای دل غافل / از نیست بهستی و زمستی بره نیست ×× تا شهر وجودست روان است قوافل؛ انجام: چنان زی که در راحت آباد جان ×× بر آسائی از زحمت این جهان / به برهان معروف و سر سری ×× که پایان کارم بخیر آوری شامل قصاید، غزلیات به ترتیب قوافی، مقطعات، چند قصیده در مدح شیخ سلطان اویس، ترکیبات، ترجیعات، رباعیات، مثنوی جمشید و خورشید، مثنوی فراق‌نامه؛ خط: نستعلیق متوسط، کا: سلطان محمد تایبادی، تا: 1067ق؛ مجدول، با سرلوح گنبدی شکل مذهب؛ مهر: حسین بن هدایت الله، محمد رضا الحسینی، ناصرالدین شاه قاجار؛ کاغذ: سمرقندی، جلد: مقوای روکش تیماج مشکی، 842ص، 15 سطر، اندازه: 16/5×25سم [ف: 3-648]