دیوان سلطانی کرمانشاهی

3. تهران؛ مجلس؛ شماره نسخه: 103-فیروز دو قصیده و چند قطعه دو بیتی و یک نامه است از سلطانی کرمانشاهی (حسین قلی خان کلهر) خطاب به نصیرالدوله و زیر تجارت و فلاحت و در مدح او. در نامه از نصیرالدوله استمداد کرده و از ستمی که بر او و برادرانش در مدت اقامت او در تهران و غیبت از کرمانشاهان رفته شکایت کرده است. نثر او مانند شعرش استوار و سلیس است. آغاز قصیده نخست: «سپری گشته بر افزون زمهی چند ایام ×× که نیاید زبر دوست مرا پیک و پیام». آغاز قصیده دوم: «ای گرفته جود و مردی از وجود تو قوام ×× وی تو را بوسیده گردون خاک پا از احترام». و یکی از رباعی ها: «اوصاف مآثر تو با خامه خام ×× تعداد هنرهای تو در طی کلام / آوردن کودک است سیمرغ به دام ×× پیمودن فالج است دریا با جام»؛ خط: نستعلیق و شکسته، کاتب = مؤلف، بی‌تا؛ کاغذ: فرنگی سفید و نخودی، جلد: تیماج سبز، 44ص، اندازه: 15×21سم [ف: 21 - 315]