اثبات الواجب الجدید

61. تهران؛ دانشگاه؛ شماره نسخه: 1132/2 آغاز و انجام: برابر خط: نسخ، بی‌کا، بی‌تا؛ افتادگی: وسط و انجام؛ در فصل 3 میان گ 6و گ7 اندکی و گویا به اندازه یک برگ را ندارد و پیش از آن یک صفحه است از اثبات واجب قدیم دوانی به همین خط بدین گونه: «نقلنا الکلام الیه حتى يلزم ان يكون للشىء الواحد وجودات غير متناهيه و هو بط ... و لهذه المباحث مزيد تفصیل انما تعثر عليه في تعليقاتنا و ليكن هذا آخر ما قصدت اليه في هذه الرسالة مع تفرق المجال و تشتت الحال و وقوعی فی زمان اضحی الهمم متقاصرة و الجهلة متناصرة يكتفون بالخضاب عن الشباب و يستغنون بترائى السراب عن التروى بالشراب و لكن هوالله بحق الحق بفضله و يبطل الباطل بعدله بيده الحسنى و اليه الرجعي له الحمد حق حمده و الصلوة و السلام على من لانبي من بعده و علی آله المعصومين و صحبه المرحومين و المتابعين لهم الى يوم الدين. تم.» پیداست که این دفتر دو رساله اثبات واجب دوانی را داشت و پراکنده شده و پس از جستجو چهار برگ دیگر نیز پیدا شده است؛ کاغذ: فرنگی، فاقد جلد، 30گ، 17 سطر (6/5×10)، اندازه: 11×16سم [ف: 6-2119]