دیوان سائل

1. تهران؛ نوربخش؛ شماره نسخه: 673 آغاز: ای عاجز از ادای ثنایت زبان ما ×× ای قاصر از معانی نعتت بیان ما؛ انجام: بنگر [تو] در آشنایی و یاریها ×× از من تو چه دیده ای و من از تو چها / تو دیده بجای کین محبت از من ×× من دیده به پاداش وفا از تو جفا خط: نستعلیق، بی‌کا، تا: قرن 13، پشت برگ اول نوشته: «غزلیات سائل قیری» در صفحه 168 غزلی است که مطلع آن نوشته نشده؛ کاغذ: فرنگی، جلد: تیماج سیاه، 112گ، 16 سطر، اندازه: 16×21سم [نشریه: 13 - 58]