دیوان ساغر

3. قم؛ گلپایگانی؛ شماره نسخه: 324-2/144 آغاز: و الخيالات وأيدنا للارتقاء مشاهدة انواره ... و بعد چنین گوید ... میرزا محمد جعفر متخلص به ساغر ... بسمله. جهان دامی است یا زندان زهی عاقل خهی دانا ×× که ویران کرد این زندان گسست آن رشته را از پا / همای اوج علیین نسازد جای در سجین ×× به جز ویرانه اش تمکین نباشد جغد نابینا؛ انجام: با خیال لب شیرین تو گر جان بدهم ×× نرود تا به قیامت مگس از تربت من / بوستان سبز و هوا دلکش ودلبر ساقی ×× زاهد انصاف بده می‌نخورم می‌شود این مقدمه‌ای به نثر و 15 بند در مصایب سید الشهداء و ماه محرم که در بحر و وزن دوازده بند محتشم سروده و دوازده بند دیگر در مصایب امام حسین (ع) و اشعاری در مدح حاجی ملا رفیع است، تخلص شاعر «ساغر» است؛ خط: نستعلیق، بی‌کا، تا: 1248ق؛ افتادگی: آغاز؛ جلد: تیماج قهوه‌ای، 111گ، 15 سطر، اندازه: 12/5×20سم [ف: 4 - 1885]