دیوان ساری شیرازی

3. تهران؛ ملک؛ شماره نسخه: 6318/7 آغاز: بنام پادشاه فرد اعظم ×× که از یک کن نمود ایجاد عالم / قدیمی کش بود عالم حدوثات ×× بود از مهر او را هر چه ذرات؛ انجام: به نطق آن توان گفتن صفاتش ×× به جز ذاتش نداند کنه ذاتش مثنوی عرفانی است و در آن بیان عشق فرزند شاه و بیماری او آمده و نزدیک 1250 بیت است؛ خط: نستعلیق، بی‌کا، تا: قرن 13؛ کاغذ: فستقی، جلد: رویه میشن سیاه، 20گ (231ر-251پ)، 13 سطر، اندازه: 16/7×27/5سم [ف: 3 - 649]