دیوان دشتی فارسی

9. تهران؛ ملی؛ شماره نسخه: 6297 آغاز: هر صبحدم که سر زند از خاور آفتاب ×× کسب ضیا کند ز رخ دلبر آفتاب / رویش چنان فروغ رخ آفتاب برد ×× آن سان که نور میبرد از اختر آفتاب؛ انجام: و له ايضا ما خسته و تو دم مسیحا داری ما بسته و تو دست گشایا داری این دست و دم از دولت مولانا داری بر خسته و بسته رحم کن تا داری خط: نستعلیق و نسخ خوش، بی‌کا، بی‌تا؛ مجدول، کمند اندازی به سرخی، با سرلوح؛ کاغذ: فرنگی الوان، جلد: میشن عنابی، 124گ، 15 سطر (6/8×13/5)، اندازه: 13/5×21سم [رایانه]