دیوان خواجوی کرمانی

38. تهران؛ دائرة المعارف؛ شماره نسخه: 584 آغاز: خرقه به رهن خانه خمار دارد پیر ما ×× ای همه رندان مرید پیر ساغر گیر ما؛ انجام: گفتمش خون جگر چند خورم در غم عشق ×× گفت داروی دلت صبر و غذایت جگر است گزیده‌ای از غزل‌های او به ترتیب از الف تا راء سپس غزل‌های دیگر از او ولی نامرتب؛ خط: نستعلیق شکسته، بی‌کا، تا: قرن 13-14ق؛ جلد: تیماج عنابی یکلا، 24گ (40ر-63ر)، 17-18 سطر سه ستونی (11×17)، اندازه: 13×20/5سم [ف: 2 - 110]