دیوان حیاتی کرمانی

8. تهران؛ دانشگاه؛ شماره نسخه: 5957/2 آغاز: بسمله. افتتاح دیوان سخن ذکر عظمت پادشاهی ... از رشته امید نگردید وا گرده ×× تا دل نگشت بسته آن زلف با گره؛ انجام: ای لعل لبت برده ز یاقوت گرو ×× از خرمن حسنت مه و خورشید دو جو / گردون هدف نازک آه من شد ×× قربان کمان ابروی تو مه نو با دیباچه نثر، سپس غزل به ترتیب تهجی و ترجیع؛ خط: نستعلیق، بی‌کا، بی‌تا؛ کاغذ: فرنگی، جلد: تیماج سبز، 47گ (164پ-210ر)، 12 سطر (8×13)، اندازه: 12×20سم [ف: 16 - 166]