دیوان حافظ شیرازی

357. تهران؛ سلطنتی؛ شماره نسخه: 332 آغاز: برابر دیباچه؛ انجام: گل گفت اگر دستگهی داشتمی ×× بگریختمی اگر رهی داشتمی / من بی گنهم مرا چنین می‌سوزند ×× ای وای اگر من گنهی داشتمی این نسخه شامل مقدمه منثور گلندام، قصاید، غزلیات به ترتیب قوافی، مثنوی‌ها، مقطعات، مخمسات، ترجیعات و رباعیات است. کاتب این نسخه را برای شخصی که او را به عالیجاه و رفیع جایگاه و سایر عناوین متداوله خطاب کرده نوشته است که متاسفانه بعدا نام شخص هدیه گیرنده را محو کرده‌اند. این نسخه از لحاظ فن تذهیب و کتابت نسخه‌ای است زیبا و دلربا؛ خط: شکسته نستعلیق، کا: علی محمد شیرازی، تا: جمادی الاول 1265ق؛ مجدول کمنداندازی به زر و لاجورد است، دو صفحه سرآغاز مقدمه منثور، قصاید و غزلیات دارای سه سرلوح مذهب مرصع ممتاز سبک کار شیراز ملیله کاری بسیار زیبا دارد و حواشی آنها مذهب و منقش به طرح‌های گوناگون بسیار عالی و لطیف است. بین السطور این صفحات طلااندازی دندان موشی و جداول بین مصرع‌ها تسمه اندازی مذهب و منقش است. مابقی صفحات بدون تزئین است. عناوین قصاید، مقطعات، مثنوی‌ها، مخمسات، ترجیعات و رباعیات را به رنگ‌های سرخ، نارنجی و سیلو کتابت کرده اند؛ مهر: ولیعهدی مظفرالدین شاه قاجار «بر ملکت ناصری ولیعهد - بر رایت نصر حق مظفر»، مشیرالسلطنه 1322؛ کاغذ: فرنگی کبود رنگ، جلد: مقوای روغنی بوم طلائی مذهب، 279ص، 22 سطر، اندازه: 13/5×21/5سم [ف: 3 - 405]