دیوان حافظ شیرازی

53. تهران؛ سلطنتی؛ شماره نسخه: 363 آغاز: حمد بیحد و ثنای ؟ و سپاس بی قیاس خداوندی را که جمیع دیوان حافظان ایوان سبع المثانی سماوات طباق نشانه عرفان بیعلت اوست ... آغاز قصائد: شد عرصه جهان چه بساط ارم جوان ×× از پرتو سعادت شاه جهان ستان؛ انجام: من با کمر تو در میان کردم دست ×× پنداشتمش که در میان چیزی هست / پیداست کزان طرف چه بربست کمر ×× تا من ز کمر چه طرف برخواهم بست شامل مقدمه منثور محمد گلندام. قصاید؛ خط: نستعلیق، کا: حسن الکاتب، تا: 963ق؛ دارای سه مجلس تصویر مینیاتور آب و رنگ بسیار خوب، صفحه اول و دوم تمامی مذهب مرصع ممتاز، دارای دو سرلوح کتیبه‌ای ممتاز؛ مهر: کتابخانه دولت علیه ایران 1329؛ کاغذ: ترمه نخودی، جلد: مقوای روغنی بوم مشکی، 432ص، 12 سطر، اندازه: 13/6×23/7سم [ف: 3 - 395]