دیوان حاذق

تهران؛ مجلس؛ شماره نسخه: 8177/17 آغاز: با ... (؟) باز آ که گل افتاده در گلزار زار ×× غنچه گردیده ست دور از آن لب خونخوار خوار؛ انجام: حاذق آسان سجده آن آستان دستم نداد ×× خاک گردیدم که تا یابم از آن دربار یار از: حاذق (؟). اشعاری با تخلص «حاذق» که نمی‌دانیم از حاذق گیلانی (1067ق) است یا حاذق هروی (1259ق)؛ خط: نستعلیق تحریری، بی‌کا، تا: قرن 13؛ خط ماوراء النهری؛ مسطر بندی، مجدول، رکابه‌دار، متن به شیوه‌های راسته و چلیپا؛ کاغذ: بسیار نازک کدر، جلد: مقوایی با روکش تیماج، 2ص (33ر، 82پ)، اندازه: 12/9×19/8سم [ف: 27/1 - 406]