دیوان جرعه تبریزی

2. تهران؛ دائرة المعارف؛ شماره نسخه: 1812/1 آغاز: ای ز همه در حجاب و بر همه پیدا / جان جهان در هوای مهر تو شیدا؛ انجام: اثر از جان و دل نگذاشت «جرعه» / نگار ما ز روی دلربایی غزل‌های اوست، به ترتیب الفبایی از الف تا یاء، در حدود 2400 بیت. نمونه‌ای از تخلص: چو کشید جرعه نتوان سر از آستان جانان / سزد ار بود تحمل به جفای پاسبانت ... چند گویی «جرعه» ار گویم برو / صبر کن امروز و فردا می‌روم؛ خط: شکسته نستعلیق خوش، بی‌کا، تا: قرن 13؛ اهدایی: عبدالحسین زرین کوب؛ 175گ (1پ-175پ) [ف: 3 - 141]