دیوان جامی

77. تهران؛ سلطنتی؛ شماره نسخه: 3132/8 دیوان سوم اوست (خاتمة الحیات)؛ خط: نستعلیق، کا: خواجه خاوند بن میرک، تا: قرن 10؛ نوشته‌ای است بدین شرح «بسم الله تعالی بتاریخ شهر ذیحجة الحرام داخل کتابخانه مبارکه حضرت اشرف اقدس بیهمال ولیعهد دولت ابد مدت بی زوال علیه ایران صانها الله عن الحدثان گردید سنه 1279»، با یک شمسه مذهب مرصع ممتاز، مهر ولیعهدی مظفرالدین شاه قاجار «بر ملکت ناصری ولیعهد - بر رایت نصر حق مظفر - 1282 نقش شیر و خورشید و شمشیر»، و مهری به نام «بروز قیامت بلرزد جسد - محمد بفریاد جعفر رسد 1165»؛ سرآغاز 16 رساله از این کتاب دارای 16 سرلوح مذهب مرصع بسیار عالی، یازده 11 ترنج پروانه‌ای و سروی شکل مذهب مرصع بسیار عالی؛ در صفحات 530-529 یادداشتی است به خط مرتضی قاجار ولد اسکندر میرزا ابن نائب السلطنة عباس میرزا که درباره حادثه وحشتناک زلزله شهر اسلامبول در ششم محرم سال 1312 شرح وافی نوشته اظهار می‌دارد که از تعداد سی هزار نفوس ایرانی مقیم شهر اسلامبول فقط یک طفل هنگام رفتن به مکتب بر اثر فرو ریختن دیوار کشته شده و بقیه سالم هستند. نویسنده برای اثبات یادداشت خود عین عبارات روزنامه اختر چاپ اسلامبول را نقل می‌کند، از صفحه 1212 کتاب لیلی و مجنون تا صفحه 1301 که انتهای مثنوی لیلی و مجنون است نونویس و کاغذ از نوع دیگری است صفحه 1751 که مقدمه منثور لوایح است بیاض می‌باشد. به نظر می‌رسد که چند صفحه از نفحات الانس در ضمن صحافی مشوش شده باشد؛ کاغذ: بخارایی نباتی، جلد: مقوای روکش تیماج زیتونی، هر صفحه منثور 23 سطر و صفحه منظوم 19 سطر، اندازه: 35×43سم [ف: 3 - 235]