دیوان ثریای طهرانی

3. قم؛ مرکز احیاء؛ شماره نسخه: 524 آغاز: جهان را بیاراست خرم بهارا ×× بدانسان که مشاطه روی نگارا / جوان می‌کند پیر را خود تو گوئی ×× شمیم بهشت است بوی بهارا مشتمل بر قصاید که بیشتر آنها در مدایح و مراثی حضرات معصومین علیهم السلام می‌باشد و ترکیب بند و ترجیع بند و تواریخ وفیات و معما و رباعیات و غزلیات. مجموعاً حدود دو هزار و پانصد بیت است و «خیر الکلام فی مدایح الکرام» نامیده شده و گویا این نام مخصوص بخش مدایح حضرات معصومین باشد؛ خط: نستعلیق خوش، بی‌کا، تا: قرن 14؛ مجدول، دارای سر لوح، دارای سه تصویر آب و رنگ بسیار دقیق که احتمالا یکی از آنها عکس ثریا باشد در حواشی اشعار و تواریخی اضافه شده و بعضی از آنها گویا بخط ناظم است؛ مهر: شاعر «مجد الادباء» (بیضی) و «حیدر علی» (بیضی) و «ثریا» (بیضی)؛ جلد: گالینگور زرد، 105گ، 11 سطر، اندازه: 16×23سم [ف: 2 - 148]