دیوان ابوتمام

43. تهران؛ ملی؛ شماره نسخه: 1807/4 آغاز: بسمله، قال يمدح خال بن يزيد الشيباني و كان قد اخذ؛ انجام: تجريالسعود له فى كل تايحة بانت و ان كان يوم الناس منحوسا. حاوی قصائد ابوتمام از قافیه الف تا سین است و اشعار در متن و حاشیه آمده. کاتب با شاعر به ظاهر خصومتی داشته زیرا همواره شاعر از قلم کاتب عبارت علیه ما علیه، که لعن‌گونه‌ای است، می‌شنود؛ بی‌کا، بی‌تا؛ در برگ 129 دائره عطائیه در رمل آمده و در صفحه بعد جدولی حاوی بر توضیح آن؛ کاغذ: فرنگی، جلد: تیماج مشکی، 46ص (83-128)، 29 سطر (13×22)، اندازه: 21×32سم [ف: 10 - 389]