دیوان ابن حسام

2. تهران؛ انجمن آثار و مفاخر فرهنگی؛ شماره نسخه: 9 آغاز: طارم شش روزه هفت آشکو ×× بر زبر خاک تو کردی بپا؛ انجام: یا رب تو اگر گناه می‌آمرزی ×× نبود به جهان دگر گنه کار چو من ابتدای نسخه افتادگی دارد، شامل: قصیده‌ای به قافیه الف، قصیده‌ای در توحید و ایضاً توحید به قوافی «ها» و «را» و «دال»، قصیده‌ای با عنوان «المعبود هو الله»، قصیده‌ای دیگر در مناجات و دعا (این قصاید تا صفحه 29 می‌آید)، قصیده‌ای عربی در مدح محمدصادق (= حضرت پیغمبر ص)، «اطلعت البدر لیلاً و هو الشمس الضحی ×× نوره یسعی لساع قد سعی بین الصفا» (تا وسط صفحه 34)، ترجیع‌بندی در نعت سید المرسلین به فارسی (تا وسط صفحه 46)، مثمنی در نعت (ص 53 تا 69)، قصاید متعددی در نعت پیغمبر (ص) (ص 69 تا 75)، ترجیع بندی به فارسی در نعت پیغمبر (ص 84 تا 96)، اشعاری در نعت پیغمبر (ص 97 تا 103)، قصیده‌ای در مدح حضرت امیرالمؤمنین، مثمنی در جواب مولانا حسن کاشی (ص 103). ترجیع‌بندی در مناقب حضرت امیرالمؤمنین (از ص 108)، قصیده مرصعی به فارسی دارای صنایع شعری (از ص 120)، لف و نشری در منقبت حضرت علی (ع) (ص 123-211)، بحر طویل (ص 215-220)، ایضاً قصایدی در منقبت حضرت امیرالمؤمنین (ع) (ص 220-288)، قصیده‌ای در چادر فروختن حضرت خیرالنساء رضی الله عنها (ص 289)، منقبت حضرت فاطمه (ع) (ص 296-300)، قصیده‌ای در مدح حمزه عم پیغمبر (ص 304)، قصیده‌ای در مدح حسن بن علی (ع) (ص 312)، مدح امام حسین (ع) (ص 314)، مرثیه‌ای در واقعه شهدای کربلا (ص 316)، مخمسی در مدح آل عبا (ص 320-322)، اشعاری در مناجات و مدح ائمه اطهار و مرثیه‌ای درباره شهدای کربلا (ص 324-364)، زیارت‌نامه‌ای از ابن حسام (ناظم این اشعار) (ص 364)، اشعاری به عنوان «التنبیه فی التنبیهات» (ص 370)، غزلیات (409-447) که قوافی از قافیه «الف» تا «دال» است، اشعاری که ظاهراً بر اثر صحافی ناموزون در بین غزلیات قرار گرفته (ص 448-461)، دوباره غزلیات به ترتیب حروف تهجی (462-527)، مقطعات (528-552)، لغز (552-555)، رباعیات (555-568)؛ خط: نسخ قدیم خوش، کا: ابوالمحجن ابن محمد خوسفی، تا: غره جمادی الثانی 899ق؛ افتادگی: آغاز؛ کاغذ: هندی، جلد: مقوایی لاکی مشکی، 569ص، 15 سطر (8×11)، اندازه: 12×17سم [ف: - 30]