دستور الاشعار

تهران؛ شورا؛ شماره نسخه: 13957 آغاز: صدر آرای بزم کلام نظم حمد سخن آفرینی است که عروض بیت افلاک بی فواصل و اوتاد قدرت کامله اوست و ابتداء سر رشته سخن نثر سپاس ناظمی است که ظهور شعر شعرا بی حشور و زواید صنعت بالغه او جلوه رباعی عناصر در صفحات عالم ازوست؛ انجام: یعنی حاجب آن لفظ را گویند که د رمیان دو قافیه در آید چنانکه لفظ داری در این بیت: ای شاه جهان بر آسمان داری تخت ×× سست است عدو تو تا کمانداری سخت. قوله مکرر قافیه، یعنی قافیه مکرر آن را گویند که شاعران آن را تکرار خط: نستعلیق، بی‌کا، بی‌تا؛ جا: حیدرآباد؛ افتادگی: انجام؛ مجدول لاجوردی؛ جلد: مقوایی، 56گ، 9 سطر، اندازه: 11×20سم [ف: 37 - 555]