داستان سه درویش

تهران؛ دائرة المعارف؛ شماره نسخه: 1066/3 آغاز: الهی شیوه شکرم در آموز ×× زبانم را به جز حـمدت میاموز / بیانم با طبرزد (؟) همنشین کن ×× عروس فکـرتم را نازنین کن؛ انجام: سراجا را بجز ذات تو کس نیست ×× که غیر از تو کس را، فریاد درس نیست. خط: نستعلیق خوش، کا: حق و یردی بن ایقاض غلام شاه دین، تا: 1110ق، جا: اصفهان؛ در «کلیات» او، با یک سرلوح زرین و لاجوردی؛ اهدایی: علی نقی منزوی؛ 24گ (84پ-107پ، چهار ستونی) [ف: 2 - 99]