خلاصة المأکولات و المشروبات

تهران؛ دانشگاه؛ شماره نسخه: 4617 آغاز: بسمله. الله ربنا انزل علينا مائدة من السماء تكون لنا عيدا لاولنا و آخرنا و آية منك و ارزقنا و انت خير الرازقين و الحمدلله الذی اطعمنا و سقانا و جعلنا من المسلمين. گر مه شود بر او ستاره شود بری (؟) ×× با خوان نعمتت نتواند برابری / شکری کردی کی توانم در خور نعمای تو ×× شکر نعمتهای تو چندانکه نعمتهای تو. اگر چه بمضمون و فحوی آیت کریمه و ان تعدوا نعمة الله لاتحصوها کجا حوصله تعداد اعداد و انحصار اسامی اثمار و اسمای نعمای الهی دارد اما بحسب منطوق ... اما بنعمة ربک فحدث بر سایر عباد الله لازم و الزم که انفاس نفیسه را باذکار شکر و سپاس و بی قیاس او که زبان و دهان و کام روح و روان را شیرین ساخته صرف سازند على التخصيص اضعف العباد که از مدت ممتده و اوان ممدوده در تجمیع اقسام ما کولات و ترقیم انواع مشروبات و بقید قلم و خیر رقم آوردن مطبوخات متنوعه و ممزوجات متکثره و اطعمه متعدده شوق مفرط داشت درین و لا باستدعای طبیعت و عالم عالم خواهش دل ... آنچه برای العین مشاهده نموده و بچاشنی آن ذایقه آشنا شده و هر چه از ترکیب و ترتیب و اوزان جنس و مصالح و آب و آتش و غیره از استادان این فن ملحوظ و مسموع گردیده و ماکول و مشروب مازاد بتحریر و تسطیر آن برخی از اوقات مصروف کرده بطریق رساله بر بیاض اوراق تسوید نموده مسمی به خلاصة الماكولات و المشروبات ساخت که صاحب طبع و ذوق به اغذیه و اشربه متلذذه داشته باشد سیر این نسخه نماید که خالی از فواید لذة للآكلين و حلاوة للشاربین نخواهد بود اول باید که بآداب و آیین طعام و آب خوردن مطابق سنن نبوی و اعمال مصطفوی ... که هر اینه و سعت رزق و مزه خاص در مرزوق از انست همه را معمول خود نموده بران هو اضبط کند تا هر لقمه ای که فرو برد قوت دل و تزکیه و تصفیه باطن ازو حاصل آمد ... مقدمه در بیان آداب و آیین طعام و آب خوردن (2-13)؛ انجام: موجب تزکیه و تصفیه باطن گردد . خوردن برای زیستن و ذکر کردن است ×× تو معتقد که زیستن از بهر خوردن است المنة لله بمقتضای خواهش احقر الناس این رساله باتمام رسید. خط: شکسته، بی‌کا، تا: قرن 11 و 12؛ کاغذ: هندی، جلد: تیماج قهوه‌ای، 111گ، 17سطر (7×15)، اندازه: 9×18سم [ف: 14-3549]