خلاصة الطب

4. تهران؛ علوم پزشکی؛ شماره نسخه: 97/1 آغاز: بسمله. حمد و سپاس و ثنای بی قیاس خالقی را سزد که بامر کن فیکون طبقات سموات بوقلمون بی معونت ستون بر افراشته ... اما بعد چنینگوید مولانای اعظم کامل رئیس الحکماء و مفخر الاطباء و سراج العلماء راسخ العلم و الیقین قدس الله روحه؛ انجام: تا آب برود و بعد از آن بکار دارند در کتابخانه دکتر مفتاح نسختی است دارای همین خلاصة الطب که پس از دیباجه و چند برگی همان بخشی را که «اختیارات یوسفی» خوانده شده، دارد و سپس رساله یادگار است بی دیباجه و در دنبال آن بدین گونه: بکار دارند. بسمله و به نستعین بخش نخستین». و در پایان یادگار در آن چنین است: «فودنج دشتی بود و الله اعلم»؛ خط: تحریری، بی‌کا، تا: 1063ق؛ نسخه‌ای از آن در دانشگاه هست (ش 4186) میان دو برگ 1 و 2 افتاده کسی در 1138 آن را خلاصة الطب خوانده است؛ 169ص (1 - 169)، 18 سطر، اندازه: 12×24سم [نشریه: 3 - 324]