حکایت عرفانی

تهران؛ ملی؛ شماره نسخه: 2867/4 آغاز: بسمله، چنین روایت می‌کند که شیخ عبدالله مرداری که در راه کعبه از قافله باز ماندم ناگاه پیرزنی دیدم که می‌آمد چادر از پشم اشتر پوشیده و نقابی بسته؛ انجام: فرزندان وی مرا تواضع نمودند و طعام آوردند و طعام با هم خوردیم و من بر شتر سوار شدم و برفتم و دیگر ندانستم که حال به چه رسید. و السلام علیک و الاکرام. خط: نسخ، کا: احمد بن محمد، تا: 1259ق؛ کاغذ: فرنگی شکری و حنایی، جلد: تیماج سیاه، 1گ (102پ و 103)، 20 سطر (10×15)، اندازه: 14×20سم [ف: 13 - 383]