حکایات

.79 تهران؛ سلطنتی؛ شماره نسخه: 168 آغاز: بسمله - سپاس و ستایش آنرا که بستودن سزاست و بر بخشش و بخشودن توانا و پادشاه رحمتش بر غضب فایق و عفوش برحمتش لایق دانش قدیم و فضلش عمیم کائنات جهان و ممکنات را در آن رتبه که هیچ هیولا و صورتی و سابقه طاعتی صرف حلیت جود بعرصه وجود آورده؛ انجام: و از الطاف هارونی و عنایات رشیدی سربلندی تازه یافته و بزم موانست را با معشوق خود رونقی مجدد داده و ابواب فرح و شادمانی بر روی دل خویش میگشودند. لمؤلفه. روزی دو سه با کام دل خویش بسر برد ×× تا چون دگران رخت از این ورطه بدر برد مؤلف و کاتب و جامع این نسخه میرزا محمد منشی اواسط قرن سیزدهم هجری قمری است. این کتاب مجموعه‌ای است در ذکر قصص و شرح حالات حضرت رسول اکرم (ص)، احوال شیخ ابوالحسن خرقانی، شیخ احمد کبری، حکایاتی چند از پیامبران، ترجمه احوال و شرح پیکار حضرت اباعبدالله الحسین (ع)، حکایات و تمثیلات پیر ژنده‌پوش، مدیح و توصیف از فتحعلیشاه قاجار، مدح امیر مکرم حاجی محمد حسین خان، مدح فتحعلی خان ملک الشعرا و ذکر احوال بزرگان وقت (دوران فتحعلیشاه قاجار) به نثر فارسی و قصایدی مطول که مؤلف جمع‌آوری و تنظیم کرده و به نام تاریخ حکایات نامیده است؛ خط: نستعلیق، بی‌کا، بی‌تا؛ مجدول، کمندکشی، با سرلوح مذهب مرصع؛ مهر: ناصرالدین شاه قاجار؛ کاغذ: فرنگی، جلد: مقوای روغنی بوم طلایی، 548ص، 24 سطر، اندازه: 27×38/5سم [ف: 5 - 152]