حصر کواکب ثابت

مشهد؛ رضوی؛ شماره نسخه: 13268 آغاز: پس از بسمله: بدان اسعدک الله فی الدارین که حصر کواکب ثابت بحدیست که متعذرست (کذ) اما آنچه که مرصوداند یک هزار و بیست و دو کوکب اند؛ انجام: و آفتاب چون برجی بماهی تقریباً حرکت کند منزلی بسیزده روز تمام کند تقریبا و الله اعلم بالصواب. خط: نستعلیق، بی‌کا، تا: قرن11؛ ضمایم و ملحقات: صدر نسخه در چهار صفحه ابیاتی از منظومه مدخل منظوم و اختیار المنظوم در احکام نجومی و رباعی‌هایی از کمال غیث و ابن یمین و ابوتراب بیک، در آخر نسخه در دو برگ قطعه شعر فارسی در نعت پیغمبر اکرم (ص) و دو قطعه شعر فارسی در مدح امیر مؤمنان (ع) و سطوری از تفسیری فارسی و سطوری در لزوم پیروی کامل در سیر و سلوک و سطوری تفسیر آیه 57 سوره مریم، صفحه آخر که نونویس و در سال 1310 نوشته شده حاوی نسخه پزشکی و قطعه شعری از قاسمی (چند تن از شاعران قاسمی تخلص دارند. دانسته نشد این ابیات از کدام یک از آنها است)؛ کاغذ: حنایی، جلد: مقوا، 9گ [ف: 18 - 70]