حديقة الشيعة

105. تهران؛ مجلس؛ شماره نسخه: 2078 آغاز: برابر 1 انجام: که بپایان رسید این گفتار. جلد دوم؛ خط: نسخ تعلیق، بی‌کا، بی‌تا؛ کاتب در پایان نسخه رقم کرده: «تمت کتاب كشف الحق من تصانيف العلامة الحلى 1286 بید این بنده میرزا احمد»، ولی این اشتباه محض است و نام این کتاب کشف الحق و مؤلف آن علامه حلی نیست. زیرا که کشف الحق تألیف علامه حلی بنابر گفته مؤلف کشف الحجب و الاستار (ص 466) همان کتاب معروف نهج الحق اوست که به زبان عربی نوشته و مطلقاً علامه حلی به فارسی چیزی از خود نگذاشته و نزدیک به یقین است که زبان فارسی نمی‌دانسته. وانگهی مؤلف خود در خطبه کتاب و نیز در پایان آن (ص 462) تصریح می‌کند که هنگام تألیف آن در حیدرآباد (هندوستان) می‌زیسته و این کتاب را به نام پادشاهی که وی را ابوالمؤید ابوالمظفر عبدالله قطب شاه می‌نامد پرداخته است که مراد ششمین پادشاه سلسله قطب شاهی هندوستان باشد (1020-1098)، از طرف دیگر مؤلف خود در پایان کتاب این اشعار را سروده: شکر حق را که این خجسته کتاب ×× که در او نیست غیر صدق و صواب / بود پنجاه و پنج بعد هزار ×× که بپایان رسید این گفتار / از این قرار تردیدی نیست که این کتاب در 1055 یعنی 329 سال پس از مرگ علامه حلی تألیف شده، این شماره در فهرست با نام کتاب در امامت تألیف شمس الدین محمد بن علی بن خاتون عاملی معرفی شده است؛ کاغذ: فرنگی سفید، جلد: تیماج خرمایی، 463ص، 25سطر، اندازه: 21/5×32سم [ف: 6 - 67]