حاشیة نحویة

1. تهران؛ دانشگاه؛ شماره نسخه: 1172 آغاز: فی فیه و العامل اتقن و الظرف المستقر اعنی فیه کان المعنی اتفن الذی حصل فیه و هو ما النحو و انه اعنی من النحو و ان کان حالا الا انه یغنی غناء التمیز دفع للایهام ... قوله: ان المطه ای اطعمه و اذیقه و التلمط تتبع اللسان لبقیة الطعام فی الفم و قد یکنی به عن الاکل لانه من روادفه و توالیه این دفتر که در نسخه ما آغاز آن نیست و گمنام و بی نام می‌باشد حاشیه‌ای است بر کتابی در نحو که فهرست باب‌های آن چنین است: الباب الاول فی الاصطلاحات النحویه (2ر)، الباب الثانی فی العوامل اللفظیة القیاسیة (26پ)، الباب الثالث فی العوامل الافظیة السماعیة (37پ)، در آن از شیخ عبدالقاهر و زمخشری و کشاف او و مفتاح (سکاکی) یاد شده است و پیداست که متن از این سه تن نخواهد بود؛ خط: نسخ کهن، کا: هبة الله بن جلال بن سراج الدین حسینی، تا: 733ق؛ افتادگی: آغاز؛ محشی؛ کاغذ: سمرقندی، جلد: مقوا، 75گ، 17 سطر (11×13)، اندازه: 15×17سم [ف: 6 - 2201]