حاشیة مفاتیح الشرایع

1. تهران؛ سپهسالار؛ شماره نسخه: 2601 آغاز: برابر؛ انجام: قوله واعادة الاقامه لمن تكلم بعدها لمستند صحیحه محمد بن مسلم عن الصادق عليه السلام قال لاتكلم اذا اقمت الصلوة فانك اذا تكلمت اعدت الاقامه از اول کتاب مفاتیح تا مبحث اقامه؛ خط: نسخ خوب، بی‌کا، بی‌تا؛ محشی از مؤلف به خط محشی، در ذیل حاشیه‌هایی که از مؤلف در صفحات اواخر کتاب تحریر گردیده «منه قدس سره یا برد الله مضجعه و نور تربته و قدس سره» نوشته شده و از حاشیه که راجع به طهارت ناخن و موئی که از سر زائل شده قسمتی از کاتب نوشته بوده بر ورقی آن قسمت را نوشته و بدان ورق کتاب الصاق کرده‌اند در ذیل آن منه «غفرالله له» نوشته شده با مقایسه به خطوط مؤلف (علم الهدی) که در پشت بعضی از کتب موجود است مانند «عیون الحکم» دارای نمره 1784 کتابخانه مسلماً خط خود محشی است از مجموع مطالب مذکوره معلوم شد که این نسخه به امر مرحوم علم الهدی نوشته شده و کتابت آن تا موقع فوت ایشان ادامه داشته و حواشی قسمت اخیر را پس از فوت آن مرحوم نگاشته‌اند؛ تملک: محمد بن عبدالباقی مشهور به صدرالدین فیضی یکی از نواده‌های مؤلف؛ مهر: «صدرالدین بن ابی تراب محمد الفیضی»، «عبدالباقی بن صدرالدین محمد الفیضی»؛ واقف: سپهسالار؛ کاغذ: فرنگی، جلد: چرمی، 151ص، 25 سطر، اندازه: 20/5×32سم [ف: 1 - 398]