حاشية كلامية

20. مشهد؛ الهیات؛ شماره نسخه: 19267 آغاز: بسمله الفقه عند الحنفى معرفة النفس مالها و ما عليها عملا و عند اصحاب الشافعى العلم بالاحكام الشرعية شامل: 1- حاشیه‌ای تحت عنوان «قوله» و یادداشت‌هایی منقول از جمله‌ای دانایان شیعه، «قوله فاشتغلوا بالنظر و الاستدلال و الاجتهاد ... قوله لأن عنوان مباحثه آه ای فی کتب المتقدمین بالکلام»، از آمدی، شرح مواقف، منقول من خط شیخ علی بن عبدالعال، «قال بن بابویه فی الاعتقادات، قوله و رتبته علی ستة مقاصد». سعدالدین مسعود بن عمر تفتازانی در سال 784ق، کتابی ساخته است به نام مقاصد که خود او را شرح کرده است و دیگران نیز شرحی بر او نگاشته‌اند، آیا ممکن است که این گزارشی بر آن باشد؟؛ 2- فوائد کلامی هست و از صاحب طوالع یاد می‌کند، مطلبی از محمد گیلانی آمده است تحت عنوان «الناس صنفان شیعی و الباقی کافر ...» و بندی منقول از حاشیه شیخ فخرالدین بر دیباچه قواعد و مطالبی پیرامون نبوت، امامت، مطلبی از علامه حلی در دیباچه ارشاد، سخنی درباره ایمان، درباره حرکت، عرض، شکل، کلامی از علامه حلی در باب حادیعشر؛ خط: نسخ، بی‌کا، بی‌تا؛ جلد: مقوا عطف تیماج مشکی، 69گ، 8 سطر (6×10)، اندازه: 12×19سم [ف: 2 - 327]